Ludzie wytwarzali rzeczy
przez około 1 750 000 lat.
Trwamy pomiędzy dwiema sprzecznymi siłami:
skłonnością do produkowania coraz to więcej i więcej rzeczy,
w których dosłownie toniemy,
a zdolnością ich wytwarzania.
Za daleko zabrnęliśmy w konsumpcję.
Zapomnieliśmy o byciu wytwórcami.
A w dawnych czasach ludzie wiedzieli, jak tworzyć i naprawiać rzeczy.
Rano to była górka plastikowego pelletu
A po południu był już z tego toster.
I to dzięki mnie.
Nie powstałby beze mnie.
To było takie coś z pudełka od pizzy.
To z popsutego pióra, a to nie wiem, czym było.
To tył od silnika.
Nie będę traktował świata
jako czegoś, co się kupuje
Tylko jako coś, co trzeba stworzyć.
To jest prawdziwy duch wytwórców.
PREKURSOR
ODKRYWCA
RZEŹBIARZ
WYNALAZCA
UCZEŃ
NAUCZYCIEL
PISARZ
TWÓRCA
OBSERWATOR
PROGRAMISTA
PRODUCENT
PROJEKTANT
OSOBA SKUTECZNIE ROZWIĄZUJĄCA PROBLEMY
KONSTRUKTOR
PRZEDSIĘBIORCA
MAJSTERKOWICZ
WYTWÓRCA
Dzieciaki!
Tutaj pakujemy was do UFO.
Właściwie to wsadzamy wasze dzieci do UFO.
Żadnych ograniczeń. Żadnych dorosłych.
Żeby wsiąść, trzeba mieć co najmniej tyle wzrostu.
Bądź przykładem. Trzeba mieć tyle wzrostu, właśnie tyle.
To wszystko.
Gdy dzieciaki widzą kogoś, kto tworzy coś fajnego,
to ich inspiruje.
Bardzo wiele drobnych rzeczy składa się na to,
że dorastające dzieci przekonują się, że to rozsądne wytwarzać rzeczy.
I zapewne będzie to trwałym dziedzictwem
magazynu Make i Maker Faire,
że stworzyliśmy kolejne pokolenie wytwórców.
Dale podrzucił mi ten świetny pomysł w 2004 roku,
podczas konwentu open-source, siedząc na tylnym siedzeniu taksówki.
Odpowiedziałem mu: Brzmi wspaniale! Zabierzmy się za to!
Pierwszy egzemplarz Make Magazine został wydany w 2005 roku.
Majsterkuje się raczej w domu.
Pierwsza edycja Maker Faire odbyła się w 2006 w San Mateo.
Zwyczajowo nikt nie wychodził z tym do ludzi.
Teraz Maker Faire pomaga to upowszechnić.
W 2003 Maker Faire świętował setną edycję.
Znajdziesz tam o wiele więcej, niż się spodziewasz.
Ludzi, którzy tworzą fizyczne obiekty,
nie cyfrowe.
Chcemy hakować świat na tych samych zasadach,
jak te, do których przywykliśmy, hakując komputery.
To wspaniałe, co Dale powiedział:
być wytwórcą to po prostu nie akceptować status quo.
Identyfikuję się z tym.
Zacząłem z niczym, czy raczej z podstawowymi materiałami
i skończyłem z czymś, co można porównać do rakiety.
Rakieta wystrzeliła w górę, i bum.
Udało mi się.
Ludzie z szalonymi projektami -
fotografia powietrzna przy użyciu latawca i starego aparatu cyfrowego.
Gość, który z magnetowidu zrobił programowalny automat do karmienia kota.
Takie rzeczy lądowały w magazynie Make.
Dale określił to mianem technologii czasu wolnego.
Stworzył taki slogan: "Jeśli nie umiesz czegoś rozkręcić, otworzyć, nie posiadasz tego."
W dzieciństwie uwielbiałem animację.
Ale zająłem się rzeźbą,
bo zdałem sobie sprawę, że przy moim temperamencie
tyle samo czasu i pracy wkładam we wprawianie rzeczy w ruch
co wkładałbym
w stworzenie animacji.
Więc wszystkie te obiekty
wykonują w kółko te same ruchy.
Nigdy nie udaje mi się zbudować z nich całej historii,
bo wystarcza mi tworzenie pojedynczych klatek.
Miałem dużo szczęścia na portalach ogłoszeniowych
i w ogóle, z rzeczami z drugiej ręki.
To wszystko są śmieci.
Gdyby nie były posortowane w zrozumiały dla mnie sposób,
po prostu składowałbym śmieci.
Gdy przedmioty mają swoje miejsce i ja wiem, gdzie ono jest
ten szrot staje się magazynem wartościowych materiałów.
Dla mnie są to skarby.
O ile pamiętam, gdzie co jest.
Poza tym, to ogromna przyjemność
mieć taką galerię starych rupieci.
Trzeba się upewnić, że siedzą sztywno,
albo zaczną się nawalać głowami.
Odkryłem, że znajduję się w ciekawym punkcie
na pograniczu ruchu wytwórców i świata sztuki.
Na większości ludzi robi to wrażenie,
ale pytają, po co to.
Jeśli ktoś musi pytać, po co jest sztuka,
to zapewne sztuka nigdy nie będzie mu potrzebna.
Kto nie ma kontaktu ze sztuką,
musi sobie uświadomić, co dzieje się,
gdy pozwolimy sobie puścić wodze fantazji.
W latach 50. większość tych,
nazwijmy ich majsterkowiczami, działała samodzielnie
Znamy ten typ samotnego dłubacza,
który siedzi w garażu, coś tam robi,
ale nikt tak naprawdę nie wie, o co chodzi.
Wydaje mi się, że teraz majsterkowanie stało się grupowym zajęciem
i obecnie typowy majsterkowicz nad czymś pracuje
i współpracuje z innymi.
Biuro MAKE Magazine
To takie małe urządzenie, śmiesznie dźwięczy i ma gałki,
którymi można ustawiać tony.
Cóż, dobry projekt polega na tym,
że budujemy coś,
ale można się tym pobawić,
a zabawa zaczyna się po skończeniu pracy.
Nie jest to coś, co po prostu złożysz i postawisz na półce.
Pokazujesz to komuś i mówisz: "Hej, posłuchaj tego!"
I w końcu ktoś odpowie
"Gdzie mogę coś takiego dostać?"
Chodzi o to, że trzeba to zbudować samemu. Tutaj jest instrukcja.
To jest transformator Tesli, dość mały.
Mamy jeden projekt z takim transformatorem tam z tyłu, w magazynie.
To jest zabawka, a w środku... Cóż, nie otworzę tego teraz,
ale w środku jest Arduino i przetwarza sygnał...
Tam jest czujnik na podczerwień, który chyba właśnie padł.
... w każdym razie, chodzi o to, że małpka uderza w talerze,
co ma wystraszyć kota.
Właśnie tak.
Miło cię widzieć, fajnie, że przyszłaś.
Dobrze, że jesteś z nami.
Więc tak, jestem Sylvia, czy też Super Awesome Sylvia.
Pochodzę z Melbourne w Kalifornii
Prowadzę Sylvia's Super Awesome Maker show.
Działanie różnych urządzeń ciekawiło mnie, odkąd skończyłam pięć lat.
Pojechaliśmy na Maker Faire całą rodziną i bardzo nam się spodobało.
Przekonaliśmy się jak przyjazny,
niesamowity i poszerzający horyzonty był ruch wytwórców.
Nauczyłam się lutować w wieku siedmiu lat.
Gdy miałam osiem, wydawnictwo Make poprosiło mnie o wystąpienie w ich programie
i tym zajmuję się do dzisiaj.
Witam w Super Awesome Sylvia's Maker Show. Odcinek 3.
Zanim zaczniemy, pozbądźmy się tych wkurzających czarnych pasków.
Tak jest lepiej!
Zrobimy coś, co nazywa się
Randomly Influenced Finger Flute.
Inaczej R.I.F.F.
Najpierw weź Arduino i podłącz brzęczyk do masy,
A potem do jednego z wyjść cyfrowych.
Pobierz kod z team42.com/rift.
Podłącz Arduino, naciśnij "wgraj" i voilà!
Muzyka!
Lub jakaś tego namiastka.
W dzisiejszym odcinku
składamy niesamowity
budzik Monochrome z zestawu od Adafruit.
Psst, wpisz 42.
Dzięki, Monochrome.
Nie ma sprawy.
To inspiracja dla dzieci, szczególnie dziewczynek,
by zainteresować się nauką, techniką i wytwarzaniem.
Mam nadzieję, że dzięki temu dziewczyny zrozumieją,
że nie muszą wszystkie być, nie wiem, projektantkami mody,
mogą być, kim tylko zapragną.
Nauczyłam młodszą siostrę lutować.
Wiadomo: trzymaj tak, jak ołówek,
uważaj, bo bardzo gorące.
To straszna frajda. Bardzo to lubię.
To wszystko w dzisiejszym odcinku! Wgrywajcie swoje programy do zegarków.
Nie zniechęcajcie się, idźcie i twórzcie.
Byłem w San Francisco, gdy odebrałem telefon.
Uprzejmy głos poinformował mnie, że mój dom się pali.
Ogień w suszarni jest najczęstszą przyczyną pożarów w budynkach mieszkalnych.
Ludzie o tym nie wiedzą,
Ale nie należy zostawiać suszarni bez nadzoru
i wychodzić z domu. Nie róbcie tego!
Szkody ograniczyły się do pralni,
ale cały dom wypełnił się dymem.
Trzeba było wynieść wszystko,
Dosłownie każdy przedmiot musiał zostać spisany,
sfotografowany, odliczony, wyczyszczony, zapakowany i przeniesiony.
515 pudeł pełnych różnych rzeczy.
To było dla mnie coś bardzo osobistego.
Dało mi okazję bardzo wyraźnie odczuć,
jak bardzo usilnie wszyscy zbieramy przedmioty.
Mogłem się głęboko zastanowić
nad tym, co straciliśmy
przechodząc od ręcznego rzemiosła
do świata zindustrializowanej produkcji masowej.
Kluczowe jest to, że moim zdaniem straciliśmy
poczucie wartości i znaczenia przedmiotów.
Pięć lat temu byłem typowym ojcem,
który bawił się Lego ze swoimi dziećmi.
Próbowałem znaleźć im jakąś ciekawą rozrywkę.
Były znudzone robotami,
ale pomyślałem, że może zbudowanie samolotu
z Lego z autopilotem będzie pewnym wyzwaniem.
I fakt, że mogłem zaprojektować autopilota
i drona na stole w kuchni z moimi dziećmi,
poruszył mnie.
Zrozumiałem wtedy,
że to nie powinno być możliwe.
Dziesięć lat temu
to była tajna wojskowa technologia.
Dziesięć lat temu to było całkiem niewykonalne.
Moim zdaniem ruch wytwórców jest zderzeniem
pokolenia internetu z prawdziwym światem.
To ci majsterkowicze, hobbyści,
warsztaty na całym świecie,
wszyscy oni spotykają się w internecie i pracują razem,
tworząc coś, czego żadne z nich nie stworzyłoby samodzielnie.
Ujmijmy to tak, pierwsza rewolucja przemysłowa
miała miejsce w mechanice.
Wiek XVIII, zastąpienie siły mięśni pracą maszyny.
Druga rewolucja przemysłowa była rewolucją informacyjną,
ale nie wiązała się z powstaniem komputera,
tylko z jego upowszechnieniem.
Komputery trafiły do zwykłych ludzi,
a ci zaczęli na nich robić niezwykłe rzeczy.
Tym razem maszyna zastąpiła mózg.
Trzecia rewolucja przemysłowa jest połączeniem obu poprzednich.
Rewolucja informacyjna
połączyła się z mechaniczną rewolucją w produkcji.
To dzieje się teraz dlatego,
że właśnie nastąpił ten krytyczny moment
początku demokratyzacji.
Nie wystarczy stworzyć nowe technologie,
trzeba z nimi trafić do wszystkich ludzi.
To właśnie dojście do masowego odbiorcy,
ten globalny zasięg nadany nowym technologiom,
sprawia, że zaczyna się rewolucja,
bo uwalnia się pomysłowość i kreatywność wielkiej rzeszy ludzi.
To nie tylko hobbyści.
Przychodzi do nas wielu ludzi, którzy prototypują
kolejne generacje produktów.
Ludzie mają dość ograniczania ich wyboru
do tego, co jest dostępne na sklepowych półkach.
Chcą czegoś nowego, odmiennego
albo idą do sklepu
i nie znajdują produktu, którego szukają.
Zastanawiałem się, czy mógłbym go sobie sam zrobić.
Myślę, że to dlatego ruch wytwórców
mógł w ogóle powstać.
Techshop jest ogólnie dostępnym warsztatem. Przychodzisz do nas,
zostajesz członkiem i korzystasz z naszych narzędzi
i sprzętu, tworząc wszystko, co tylko zawsze chciałeś zrobić.
To jak siłownia.
Każdy ma pomysły na rzeczy, które chciałby zbudować.
Problem w tym, że nie ma żadnych możliwości,
by zrealizować te pomysły.
W miejscu takim jak Techshop czy dobrze wyposażony makerspace
możesz samodzielnie stworzyć taki prototyp.
Może w 20 czy 30 egzemplarzach,
które potem wypuścisz na rynek, zobaczysz czy się sprzedadzą.
Czy ktoś będzie chciał to kupić.
W Stanach, w szkołach średnich nie ma już zajęć praktyczno-technicznych (ZPT)
odbywających się w warsztatach stolarskich lub ślusarskich.
Nie ma już ich prawie nigdzie.
Wszyscy uważali, że tylko słabsi uczniowie
chodzą na ZPT.
Ci inteligentniejsi mieli uczęszczać na inne zajęcia,
na matematykę, chemię, fizykę.
Ponieważ ci głupi i tak nie poszliby na studia.
Więc szli na ZPT, a potem do roboty w fabryce.
A to wcale tak nie jest.
Potrzeba równowagi.
Zajęcia zlikwidowano. Jako jeden z powodów wymieniono BHP.
Słuchajcie! Dzieciaki mogą zrobić sobie krzywdę korzystający z tych maszyn!
Chociaż prawdopodobnie klasy o tym profilu zostały zamknięte,
ponieważ ludzie odpowiednio nie docenili ich wartości.
Tak sobie myślę, że wciąż mamy pływalnie publiczne.
A przecież dzieciaki mogą się tam utopić.
Jednak nie zamknęliśmy pływalni,
tylko znaleźliśmy sposób, by unikać takich sytuacji.
Eliminując ryzyko
równocześnie eliminuje się kreatywność.
Koncern Ford wszedł w partnerstwo z Techshopem,
aby szybciej, lepiej i taniej wprowadzać innowacje.
Zauważyliśmy, że ci, którzy wymyślili i przedstawili gotowy produkt,
przygotowali znaczniej bardziej innowacyjne projekty od tych, który mogliby zrobić we własnym zakresie.
Wiecie, że sam Bill Joy powiedział, (Bill Joy - założyciel Sun Microsystems)
Nie ma znaczenia dla jakiej firmy pracujesz,
i tak najmądrzejsi ludzie na świecie nie będą tam z tobą pracować.
Dlatego teraz widzimy, jak firmy z wizją
zaczynają wspierać ruch wytwórców,
bo zdają sobie sprawę, że skoro nie mogą ich pokonać,
to muszą się do nich przyłączyć.
Niedługo będziemy mieli
cały ekosystem,
w którym kluczowi gracze zjednoczą swoje siły.
Począwszy od edukacji twórców,
kolejnej generacji twórców,
więc kiedy wpadniesz na jakiś pomysł, to będziesz mógł go zrealizować w Techshopie,
będziesz mógł również zdobyć więcej środków na jego sfinansowanie.
Następna rewolucja odejdzie od przemysłu tradycyjnego.
To prawdopodobnie zajmie od pięciu do dziesięciu lat, może mniej,
ale gdy ten ekosystem się rozwinie,
to zrewolucjonizuje
nie tylko przemysł i produkcję
ale również inne branże, takie jak edukacja,
opieka zdrowotna czy finanse.
W ruchu wytwórców biotechnologia jest stosunkowo nową dziedziną.
Wytwarzanie dotąd kojarzyło się z elektroniką
i tematami związanymi z tradycyjnym rzemiosłem.
Pomysł przestrzeni dla biohakerów jest dość popularny w dzisiejszej biotechnologii,
mimo, że w środowisku niezwiązanym z biotechnologią
może wydawać się trochę futurystyczny.
Jedno z głównych pytań, które często słyszę, brzmi:
Chciałbym dowiedzieć się czegoś więcej tej dziedzinie i o tym, co się tutaj dzieje.
Gdzie powinienem pójść, co powinienem zrobić?
Są miejsca, gdzie możesz się udać i gdzie otrzymasz informacje.
Gdzie możesz wysłuchać wykładu, porozmawiać z innymi.
Ale najlepszą frajdę sprawia robienie tego, ubrudzenie sobie rąk.
Włożenie rękawiczek, których normalnie nie nosisz.
Założenie fartucha laboratoryjnego. Bycie naukowcem przez jeden dzień albo tydzień.
Biocurious to miejsce, gdzie możesz rzeczywiście wykorzystać
i skupić swoją kreatywność
oraz ciekawość, które masz w sobie i które powinieneś rozwijać.
To jest bio-drukarka.
Jest to prawdopodobnie najbardziej znany z wszystkich naszych projektów.
Jest to bardzo prosty system,
ale jest w stanie wydrukować bakterie E.coli,
które są zaawansowanymi organizmami.
To są algi,
które rosną na potrzeby innego projektu.
Próbujemy połączyć sprzęt, oprogramowanie,
trochę biologii, aby stworzyć bioreaktor,
który pozwoliłby na hodowanie alg w ściśle określonych warunkach,
takie rozwiązanie pozwoliłoby nawet wykarmić astronautów,
którzy wyruszają w przestrzeń kosmiczną.
Mamy wielkie marzenia.
Widzę, jak duży wpływ
ma każdy otwarty warsztat na edukację
oraz uświadamianie ludziom, co jest możliwe.
Ponieważ wszyscy żyjemy w tym samym technokratyczno-demokratycznym społeczeństwie,
gdzie musimy podejmować decyzje odnośnie do tego, co będziemy finansować, a czego nie
oraz do tego, co będziemy wspierać, a co chcemy ograniczyć,
a jeśli nie macie pojęcia jak to wszystko działa,
to znajdziecie kogoś, kto wam powie co powinniście zrobić
z waszymi pieniędzmi i z resztą waszego życia.
Żeby ludzie byli odpowiedzialnymi obywatelami
to muszą mieć dobrą wiedzę ogólną
o różnych zagadnieniach technicznych.
Biohakerzy to duży ruch, tak samo jak hakerstwo komputerowe.
Czy wiesz, co można zrobić z tymi narzędziami, co nowego można stworzyć?
Robimy dokładnie to samo, co robiono w latach 70.
W biologii kombinujemy i kombinujemy,
a potem obserwujemy. Dlaczego i jak to działa?
Czego mogę z tego się nauczyć?
Jak mogę to zastosować w moim życiu?
Open ROV to podwodny robot open source.
ROV nie są wcale nowe. Są znane już od kilku dekad.
Naukowcy wykorzystują je do badania oceanu.
Open ROV wyróżnia niski koszt produkcji.
Zbudowaliśmy go głównie z gotowych, dostępnych w sklepie części.
Ma kamerę wideo,
co pozawala na podgląd na żywo tego, co urządzenie widzi.
W ten sposób mam bezpośredni widok z perspektywy ROV
i jest to przekaz na żywo.
Co więcej, mogę kontrolować kamerę za pomocą pada,
tak samo jak na konsoli gier wideo.
No to zaczynamy!
Projekt Open ROV jest całkowicie oparty na zasadzie otwartych źródeł oprogramowania i sprzętu.
To znaczy, że nie tylko kod źródłowy
jest dostępny online,
ale również pliki CAD, lista potrzebnych materiałów,
wszystkie informacje o tym,
jak go własnoręcznie zbudować są ogólnie dostępne.
Dlatego myślę, że kwestia otwartych źródeł (open source) w ruchu wytwórców
jest bardzo ważna.
To jest mikrokontroler Arduino
jest to jeden z pierwszych projektów zrealizowanych w open source,
który umożliwił wiele kolejnych innowacji.
Ludzie są w stanie zainspirować się tą początkową myślą
oraz wykorzystać ją do stworzenia tego, co chcieliby zrobić.
Wiara w umiejętność wspólnej pracy wielu osób
stoi w opozycji do starego modelu opartego na uprzywilejowanych jednostkach.
Nazywam się Peter. Pracuję dla Nanosatisfi.
Budujemy satelity, bardzo małe satelity,
są o wielkości mniej więcej 10 cm na 10 cm.
Nafaszerowane Arduino i czujnikami.
Pozwoliliśmy studentom zaprogramować oraz kontrolować te satelity
w ramach doświadczenia naukowego.
Mogą korzystać z programów nauczania online, nagrań, krótkich testów,
środowiska, gdzie mogą rozwijać kod oraz testować go,
a za jednym kliknięciem klawisza,
wysłać go w górę, do satelity, którą to będzie napędzał,
kontrolował czujniki i kamery zewnętrzne na satelicie,
ponadto studenci mogą analizować dane.
Widzę wielu moich przyjaciół grających w gry komputerowe,
tak spędzają całe godziny, przenosząc się tylko na kolejny poziom w grze.
Chciałbym im powiedzieć: Ruszcie się! Możecie przenosić góry!
Zacznijcie żyć prawdziwym życiem!
Jesteśmy teraz w City Hall Cave, niedaleko miasta Redding w Kalifornii
Jaskinia ciągnie się pod wodą, ale nikt tak naprawdę nie wie, co tam jest.
Kiedy go zanurzymy w wodzie,
to będziemy mogli zaobserwować jak się zachowuje w takich warunkach,
prawdopodobnie dostarczy nam to informacji,
które będą przydatne podczas projektowania następnego modelu.
On bada cały ocean
razem z naukowcami-amatorami, entuzjastami nauki,
A ja z nimi badam przestrzeń.
Nasze projekty były w tym samym czasie na Kickstarterze.
Zebraliśmy podobną sumę pieniędzy.
Tak stworzyliśmy naszą firmę
wokół idei nauki obywatelskiej.
W gruncie rzeczy chodzi o wolny dostęp do badań i nauki.
3, 2, 1, odpalamy!
I wystartował.
Start HTV w kierunku Międzynarodowej Stacji Kosmicznej.
Sierpień 2013 ArduSat opuścił bazę kosmiczną w Japonii i wyruszył w stronę Międzynarodowej Stacji Kosmicznej.
Sprawdziłem, czy satelity są rozmieszczone.
Stacja Tsukuba, gratulacje za pomyślne umieszczenie Pico Dragon,
19 listopada 2013 Ardusat 1 i Ardusat X zostały wypuszczone z Międzynarodowej Stacji Kosmicznej.
Dziękuję Hsu, na monitorze wygląda to naprawdę pięknie.
Jestem pewien, że zrobiliśmy dobre ujęcia z Cupola.
Zazwyczaj przygotowujemy tylko zestawy.
Składamy wszystkie części,
wkładamy je do pudełka i wysyłamy.
Nie sprzedajemy tego tylko dla profitu ze sprzedaży,
a to jest wszystko, co zarabiamy -
jest też wiele badań i możliwości rozwoju,
które otrzymujemy dzięki wsparciu społecznemu.
Działamy nie tylko dzięki open source, ale też crowsourcingowi, czyli
korzystamy z zasobów społeczności, którą stworzyliśmy, aby pomagać w rozwijaniu pomysłów.
Zasada naszej licencji Creative Common zakłada, że
każdy może wykorzystywać nasze pomysły, ale musi to pozostać wierne zasadzie otwartych źródeł.
Zatem jeśli ktoś wymyśli lepszy sposób wykorzystania danej rzeczy,
jest zobowiązany się nim podzielić.
Ludzie zastanawiają się, jak może funkcjonować model open source.
Tak, by twórca oddawał swój projekt za darmo.
W naszym przypadku model biznesowy jest dziecinnie prosty.
Sprzedajemy produkty za pieniądze,
nieco powyżej kosztów produkcji.
A jak uniknąć kopii, podróbek i tym podobnych?
Niestety odpowiedź jest taka, że się nie da.
Właściwie, nasza licencja
wyraźnie pozwala na kopiowanie
i jesteśmy kopiowani już kilka dni po prezentacji produktu.
Jednakże nie mogą skopiować naszej społeczności.
Szczerze mówiąc, system patentowy jest wadliwy pod wieloma względami.
Mam na myśli pojęcie bycia okradanym,
to jest jedna ze starych metod działania.
Jeśli mamy jakiś pomysł,
który musi przejść dwuletni proces patentowy,
to przez ten czas, który upłynie, będziemy miliony lat świetlnych do przodu.
Innowacje zachodzą tak szybko,
że pozostalibyśmy w tyle, skupiając się tylko na kopiowaniu innych.
Myślę, że można to porównać do komputerowego przygotowania do druku (DTP).
Było to w latach 80., może wczesnych 90.
Teraz wszyscy mogą wydrukować własne ulotki i inne tym podobne,
ale również strony internetowe, broszury oraz inne tego typu materiały.
Natomiast to, co można było zrobić za pomocą drukarki igłowej,
stojącej na twoim biurku, nie było już takie atrakcyjne.
Mogłeś pójść do punktu ksero i skorzystać z pięknej, wysokiej klasy drukarki laserowej,
zrobić tysiące kopii, ogólnie rzeczy,
których nie mógłbyś zrobić sam.
Moim zdaniem to samo dzieje się z drukarkami 3D.
Ludzie mogliby mogą mieć drukarkę marki Makerbot w domu,
tworzyć rzeczy, którymi mogliby się bawić ze swoimi dziećmi.
Ale jeśli rzeczywiście potrzebujesz
drukarki 3D za 250 tysięcy dolarów,
która może zrobić coś z metalu to,
większość klientów nie będzie mogła trzymać jej w domu.
Oczywiście jest mnóstwo typów drukarek 3D.
Niektóre z nich drukują strumieniem plastiku,
warstwa po warstwie, a poziome warstwy tworzą przedmiot.
Żywica lub inne tworzywa
są również używane do drukowania. W druku 3D jest mniej odpadów.
Jeśli porównasz to do frezarki CNC,
która skrawa ostrzem
niepotrzebne części z dużego kawałka materiału,
kiedy to prawdopodobnie stracisz część materiału, ponieważ nie będzie już mógł być przetworzony lub ponownie użyty.
Kiedy wykorzystujesz tradycyjne procesy produkcji,
niektóre projekty są bardzo trudne w realizacji.
Na drukarce 3D praktycznie wszystko,
co możesz zaprojektować, jest wykonalne.
Druk 3D ma już ponad 25 lat.
Dwie rzeczy sprawiły, że stał się dostępny dla wszystkich.
Pierwszą z nich jest fakt, że jakość tworzywa jest lepsza.
To nie tylko niskiej jakości plastik,
możemy też wykorzystać tytan, stal nierdzewną, srebro.
W tym samym czasie patenty na niektóre procesy
zaczną powoli wygasać.
Im więcej patentów wygaśnie,
tym więcej procesów będzie mainstreamowych, powszechnych.
Drukarka 3D ma zastosowanie w warsztacie
lub w biurze,
albo też w domu,
jak również w innych branżach,
na przykład w stomatologii.
Co pokazują drukowane protezy szczęki.
Lub też w architekturze, gdzie studenci
badają różne metody
obróbki ścian i światła,
lub też we wzornictwie przemysłowym oraz inżynierii.
W mediach było głośno o druku 3D.
Drukarki 3D są narzędziami.
Jest to narzędzie do stworzenia czegoś.
Mają kilka naprawdę dobrych właściwości,
ale również kilka tragicznych.
Niesamowity jest fakt, że ludzie są tym podekscytowani,
ale ruch wytwórców istnieje niezależnie od druku 3D.
Czy zastąpi on inne metody produkcji?
Niekoniecznie.
Najłatwiej będzie to wytłumaczyć na przykładzie
kuchenki mikrofalowej.
Wszyscy myśleli, że mikrofalówki
zastąpią piekarniki i staną się jedynym urządzeniem
do podgrzewania żywności w naszych kuchniach.
Ale stało się inaczej. Piekarniki nie zniknęły,
ponieważ niektóre rzeczy wymagają użycia piekarnika.
Tak samo są rzeczy, które chciałbyś zrobić na drukarce 3D.
Analogiczna sytuacja jak w przypadku mikrofalówki.
Dlatego sądzę, że będzie to narzędzie pomocnicze.
Wiele osób będzie miało swobodny dostęp do tych narzędzi.
We współpracy z SoundCloud przygotowaliśmy jeden projekt.
Wybierz swoją ulubioną piosenkę, i wydrukuj jej falę akustyczną
na etui dla twojego iPhona.
W ten sposób zawsze będziesz mógł dotknąć wspomnienia o tym dźwięku.
Czy to będzie twoje dziecko wymawiające po raz pierwszy twoje imię,
twoja żona mówiąca, że cię kocha czy też twoja ulubiona piosenka.
Shapeways to społeczność i giełda usług druku 3D.
Jest to miejsce, gdzie możesz kupić, stworzyć
oraz sprzedać wszystko używając druku 3D.
Możesz odwiedzić tę stronę jako twórca.
Przesłać swój projekt,
zobaczyć ile kosztowałby w zależności od użytego tworzywa,
ponieważ cena zależy od ilości zużytego materiału.
Drukujemy na zamówienie i wysyłamy wydruki bezpośrednio pod wskazany adres.
Ponadto masz możliwość sprzedania twojego projektu.
Z drugiej strony, możesz korzystać z Shapeways jako klient.
Możesz wybrać oraz zamówić wydruk danej rzeczy.
Możesz ją też uprzednio spersonalizować.
Każdy poszczególny element może być inny,
ponieważ to wydruk na zamówienie
i nie ma tu żadnego dodatkowego kosztu wynikającego z skomplikowanego projektu.
Pomyślcie, jakby to było, gdyby w tradycyjnej fabryce personalizowano produkty.
Cienkie warstwy specjalnego, nylonowego proszku tworzą przedmioty.
Wiązka lasera wypala ten proszek.
Kiedy skończymy drukowanie,
mamy pełno pyłu, głównie na tych tackach.
W środku udało nam się umieścić około 200 części.
Wrzucając ich tam aż tyle,
obniżyliśmy koszt i możemy
Wydobywamy gotowe przedmioty z pozostałości proszku.
zaproponować dobrą cenę naszym klientom.
Pozostały proszek będzie ponownie użyty.
Ostateczne czyszczenie.
Mogliśmy zobaczyć jak formaty cyfrowe zmieniają
muzykę, telewizję i gry,
teraz tak samo możemy obserwować, jak produkcja cyfrowa
wpływa na sposób tworzenia rzeczy.
Otwiera proces produkcji,
dając wszystkim narzędzia do ręki.
Z biegiem czasu i postępem industrializacji
stworzyliśmy konkretny model biznesowy.
Funkcjonujące korporacje i firmy są jak wielka orkiestra.
O scentralizowanej i sztywnej strukturze, bardzo hierarchicznej.
Ale taki model niszczył ruch wytwórców,
który bardziej przypomina kapelę jazzową.
Jest bardziej elastyczny, pozwala improwizować.
Zabawny jest fakt, że zaczynałem swoją karierę jako dziennikarz rockowy.
Pracowałem dla takich magazynów jak Spin czy Rolling Stone
pisząc wiele o wspaniałych zespołach z lat 80. i 90. grających indie rocka,
wtedy również rozpocząłem pracę nad moją książką pt. "The Tinkerers" (Majsterkowicze).
Zdałem sobie sprawę, że istnieje ciekawa zależność
między zespołami z gatunku indie rock, gdzie muzycy nauczyli się robić coś z niczego
często tworząc przy tym swoje instrumenty
ze innych, starych i zniszczonych.
To ma wiele wspólnego z tym, co mnóstwo ludzi
obecnie robi w ruchu wytwórców.
W końcu świat muzyki stworzył takie zespoły
jak Nirvana, która była i wciąż jest na fali sukcesu.
Myślę, że na scenie wytwórców
nie widać jeszcze przejścia do głównego nurtu
w działalności innowacyjnej.
Jednak ciekawe będzie obserwowanie
tego przejścia w tym ruchu, podobnego do sukcesu Nirvany.
Zegarek Pebble komunikuje się z twoim smartfonem
podobnie, jak słuchawki bluetooth w trakcie rozmowy.
Pebble to Twoje słuchawki, skrzynka mailowa,
notatnik, platforma dla Facebooka, Twittera i innych aplikacji.
Często poruszałem się rowerem.
Odkąd mam nowego smartfona
nie czułem się komfortowo, kiedy chciałem z niego skorzystać w trakcie jazdy,
ponieważ bałem się, że go upuszczę
na ziemię lub do wody.
Postanowiłem, więc stworzyć urządzenie
pozwalające sprawdzić, co się dzieje w moim telefonie,
bez wyciągania go z kieszeni w trakcie jazdy.
Rozpocząłem prace nad prototypem,
zbudowałem go samodzielnie używając
części z zapasowej komórki oraz Arduino.
Rozpocząłem pracę ze znajomymi,
których zainteresował projekt,
zaczęliśmy współpracować.
Chcieliśmy zebrać 100 tysięcy dolarów na Kickstarterze,
aby zbudować pierwsze tysiąc sztuk Pebble.
Jednak po 37 dniach kampanii zgromadziliśmy 10 milionów dolarów
Wsparło nas prawie 69 tysięcy osób prywatnych.
Codziennie rano zakładam zegarek,
którego pomogłem stworzyć i jest to na prawdę świetne uczucie.
Czym jest crowdfunding?
Zwiększ środki finansowe na przedsięwzięcia i projekty.
Potrzebujesz środków finansowych, aby zrealizować pomysł.
Od polegania na tradycyjnych metodach finansowania
lepsze są małe wkłady finansowe dokonywane przez społeczność
w zamian za różne nagrody.
Demokratyzacja przedsiębiorczości.
Crowdfunding stał się integralną częścią
całego ekosystemu finansowania,
ponieważ crowdfunding to współtworzenie
i dźwignia pozwalająca na wybicie się pomysłu dzięki realnej wartości,
a nie oparta na przypadkowych powiązaniach.
Zasadniczo ludzie powierzający swoje pieniądze myślą sobie:
Chcę, aby ten pomysł zmienił coś, co funkcjonuje źle,
dlatego zainwestuję, tu i teraz.
Platformy crowdfundingowe jak
Idiegogo czy Kickstarter
pozwalają wielu wytwórcom na
przeobrażenie ich hobby w działające przedsiębiorstwa.
W finansowaniu społecznościowym najbardziej lubię to,
że zanim zainwestujesz miliony dolarów
w stworzenie działającego prototypu
oraz w organizację zespołu, jak w projekcie Pebble,
to możesz uzyskać wsparcie w formie przedpłaty,
co daje mocne wejście w rynek,
pośród ludzi, którzy bezpośrednio kupią to, co zbudujesz.
Więc, od razu masz kapitał, produkt, rynek zbytu
oraz pewność, że ludzie zakupią Twój produkt.
Jednocześnie tworzysz wokół siebie społeczność pasjonatów.
Jest to również świetna droga do pozyskania zainteresowania mediów.
Inwestorzy chętniej wchodzą we współpracę, kiedy widzą projekt,
którego ufundowanie przez społeczność zakończyło się sukcesem.
Mają punkt odniesienia oraz wiedzą, że produkt zostanie kupiony.
Jedną z głównych zasad, które wzięliśmy bezpośrednio z filmów
zamieszczonych na stronie (Kickstarter),
która wydaje się określać, jak postrzegamy teraźniejszy świat,
jest koncepcja "więcej sztuki dla większej ilości ludzi."
Sądzę, że na teraz jedynie 300 filmów
nagrywanych w Hollywood odnosi sukces, przynajmniej w Stanach Zjednoczonych.
W przyszłości będą to miliony filmów nagrywanych każdego roku.
Miliony filmów dostępnych wszędzie.
Tak właśnie YouTube całkowicie zdemokratyzował pewien rodzaj dystrybucji.
Chciałbym opisać to jako pewnego rodzaju targowisko, rynek,
gdzie stoi wiele różnorodnych straganów.
Przebywanie w miejscu, gdzie cały czas coś się dzieje,
gdzie tworzone są rzeczy.
(Zrobiłeś coś ostatnio?) Tak, zbudowałem huśtawkę dla mojej córki w ostatni weekend.
Zrobiłem to.
Oraz zrobiłem Kickstartera.
W zasadzie w realizację Kickstartera trzeba było zaangażować tyle osób, ile liczy sobie populacja wsi.
Wszyscy w przedsiębiorstwie są częścią społeczności.
Myślę, że największym nieporozumieniem jest
myślenie o finansowaniu społecznościowym jak o jakimś dziwnym inwestowaniu.
Sklepiku z marzeniami, gdzie wchodzisz realizujesz projekt i wychodzisz,
nagle zapominając, skąd pochodzą pieniądze.
To nie jest tak.
To finansowanie przez społeczeństwo,
to wpływy od grupy z konkretnym zamiarem,
która pomogła pozyskać kapitał z zewnątrz
ponieważ Ci ufają i chcą pomóc osiągnąć cel.
Inidegogo, Kickstarter i inne podobne platformy
nagle stały się łącznikiem
dla znalezienia kapitału dla twojej firmy.
Dam przykład, który potwierdzi ten fenomen.
Mamy pewną kobietę,
która przez sześć lat chciała otworzyć miejscową bibliotekę w dzielnicy Harlem.
Osobiście odwiedziła każdy możliwy bank,
wiele razy, bez efektów.
Ktoś zapytał: Dlaczego nie spróbuje pani na Kickstarterze?
Obecnie, dzięki niej, wschodni Harlem posiada bibliotekę.
Musimy się nauczyć
jak magazynować nasiona słoneczników.
Powinniśmy potraktować to jako gadżet.
Jak się nazywa?
Riley.
Lemnos Labs jest inkubatorem mieszczącym się w jednym z garaży w San Francisco.
Lemnos Labs jest inkubatorem nastawionym na sprzęt elektroniczny i hardware.
Jeremy i ja znamy się ze studiów na MIT i jako inżynierowie mechaniki
byliśmy sfrustrowani tym, że wielu z równorzędnych absolwentów
musiało wybrać, czy chce zostać przedsiębiorcami,
czy inżynierami.
Kiedy zdecydujesz się na bycie inżynierem,
trafiasz do wielkiej, nudnej korporacji.
Kiedy stajesz się przedsiębiorcą, uczysz się jak samodzielnie programować.
Dlatego chcemy uświadamiać twórców o alternatywie,
o tym, że możesz założyć firmę,
jednocześnie konstruując i produkując realne rzeczy.
Oto jedna z firm elektronicznych naszego klienta,
która stworzyła stojak pod tablet do wideokonferencji.
Można sterować stojakiem w przestrzeni,
aby można było się poczuć jakby faktycznie było się na spotkaniu.
Więc możemy używać go podczas konferencji.
Ludzie mogą się swobodnie komunikować
i spoglądać na różnych rozmówców.
To spiżarnia oraz jeden z naszych startupów
który chce udostępniać świeże jedzenie wszędzie, gdzie tylko jest to możliwe.
Stworzyli świetne rozwiązanie
dzięki, któremu przykładając kartę kredytową,
bierzesz ze sklepu, co chcesz.
Są również specami od chipów RFID,
więc lodówka automatycznie pobiera opłatę i rejestruje to, co ubyło.
Wyzwanie, które widzimy przy obecnych kampaniach crowdfundingowych
to brak zaplecza wykonawczego elektroniki i hardware dla pomysłów programistycznych i aplikacji.
Wyzwaniem dla realizacji układów elektronicznych jest ich koszt.
Na platformach crowdfundingowych
zazwyczaj jest ustalony pewien próg finansowy,
od którego zależy powodzenie kampanii i uzyskanie środków.
Jeśli go nie przekroczysz
oznacza to, że nie trafiłeś w rynek.
Problem pojawia się, kiedy ustalony próg finansowy jest niewystarczający.
Kampania odniesie sukces i zostanie sfinansowana,
lecz chwilę później przedsięwzięcia upadają.
Ponadto pozyskane środki zewnętrzne
nie pozwalają sfinansować dostaw produktu.
Czasami przychodzą do nas ludzie i mówią,
Zrobiliśmy crowdfunding. Chciałbym dołączyć do Twojego inkubatora. Niestety odpowiednio tego nie wyceniliśmy.
Nie otrzymaliśmy certyfikatu CE
Sądzimy, że bardzo ważne jest uczenie takich osób, wspieranie ich,
inwestowanie we wczesnej fazie rozwoju,
oraz używanie finansowania społecznościowego jako finalnego wsparcia.
Lemnos? Lemnos to grecka wyspa gdzie żył Hefajstos, bóg ognia i metalu,
którego luźno uznaliśmy za pewnego boga technologii.
Tworzył niesamowite przedmioty znane z mitologii,
takie jak zbroja Achillesa,
piorun Zeusa czy powóz Heliosa.
Lemnos to wyspa, gdzie tworzył w swojej kuźni
i budował te rzeczy.
30 lat temu, kiedy ktoś powiedziałby,
że w 2013 roku wszyscy dookoła będą chodzić
z telefonem komórkowym w kieszeni
prawdopodobnie byś go wyśmiał.
Wyobraź sobie, że ten film ogląda jakiś facet
z telefonem wielkości teczki.
Sądziłby, że wszyscy będą to robić? To szalone.
Jednak to nieuniknione, że wszyscy będą chcieli rzeczy
mniejszych i mniejszych, lżejszych i lżejszych,
bardziej sexy.
Teraz wszyscy chodzą z telefonem w kieszeni.
Dla mnie ruch wytwórców obecnie
jest przeciwieństwem tego trendu.
W XVIII wieku w Anglii, niewielka grupa majsterkowiczów...
Ktoś zaczął eksperymentować z nowymi metodami
nawijania wełny na szpule.
Lub ktoś inny, kto wykonywał próby
z nowym typem cylindrów,
aby odpowiednio uszczelnić tłok.
Ktoś odkrywający sposoby na
produkcję twardszej stali.
Postrzegani przez samych siebie jako mali rzemieślnicy,
robiący błahe eksperymenty,
nagle stworzyli przemysł bawełniany,
kolej żelazną,
silnik i ujarzmienie energii parowej,
przemysł energetyczny.
W skali świata, wydarzyło się to
w nieprzeciętnie krótkim czasie.
Nadciągają atrakcyjne i użyteczne produkty.
Świetnie wykonane.
Więcej i więcej produktów dopasowanych
do coraz większych wymagań i popytu.
Dla coraz liczniejszej Amerykańskiej populacji.
Wszystko w pełnej palecie kolorów do wyboru,
w różnych modelach, rozmiarach, stylach, przedziale cenowym oraz typach.
Lepiej wykonanych, wyższej jakości,
mniej awaryjnych
niż jakiekolwiek produkty wykonywane na taką skalę,
gdziekolwiek na świecie.
Te wszystkie piękne przedmioty produkowane są dla ciebie, dla mnie przez amerykańskich producentów.
Co do rewolucji przemysłowej,
jej główną esencją
była idea masowej produkcji.
Masowa produkcja
była nastawiona na wysoką jakość po jak najniższych kosztach,
aby wytworzyć jak najwięcej rzeczy.
Zmianą, która ma dziś miejsce
jest to, że możemy tworzyć rzeczy o bardzo wysokiej jakości
niskobudżetowo, po rozsądnych kosztach.
Tworzę rzeczy od 40 lat, coś o tym wiem.
Mam dwie profesje.
Jestem szefem Autodesk,
oraz jestem wytwórcą, makerem.
Przez wiele lat nie łączyłem tych dwóch spraw.
Dziesięć lat tamu uświadomiłem sobie, że te dwa światy zaczynają się łączyć.
Z jednej strony zobaczyłem, że oprogramowanie służy coraz większej rzeszy wytwórców,
z drugiej strony, przekonałem się,
że w mojej prywatnej pracy zacząłem używać programów.
W projektowaniu czy też w inżynierii.
Obecnie również w produkcji.
Tutaj mamy jedną z wielu rzeczy, które wykonałem. Zrobiłem ich wiele.
Kije baseballowe.
Zrobiłem je z moimi dziećmi.
Cała historia z drewnem rozpoczęła się z deskami
kupionymi w Oregonie.
Obróbka drewna całkowicie różni się od pracy w metalu.
Metale takie jak brąz, aluminium, stal możesz mieć, kiedy tylko zechcesz.
Po prostu idziesz i kupujesz, co potrzeba.
Drewno jest inne, każdy kawałek jest w pewien sposób unikalny.
Właśnie ukończyłem projekt łóżka,
które wykonałem z drewna pozyskanego 25 lat temu.
Czasami przechowuję drewno przez jakiś czas,
aby przekonać się i zobaczyć co z niego zrobić.
Obecnie pracuję nad stołem wykonywanym na pięcioosiowym ploterze,
dzięki któremu mogę wyrzeźbić designerskie elementy.
Są to sklejone warstwowo płyty.
Tutaj mamy kolejny projekt nad którym pracuję.
mała drukarka 3D,
której będę używał do projektu mini krzesła,
wyglądającego mniej więcej tak.
Tutaj natomiast są pierwsze testy
przed oprawieniem w metal.
Początkowo był to duży arkusz,
który został obrobiony na frezarce CNC.
Sądzę, że masowa produkcja,
w Azji
czy też w Meksyku,
częściowo na Bliskim Wschódzie, będzie nadal kontynuowana.
Ich zdolności i możliwości produkcyjne są w pewien sposób bezkonkurencyjne.
Myślę jednak, że osiągnęliśmy pewien szczyt
masowej, scentralizowanej i globalnej produkcji.
Myślę też, że zobaczymy stały postęp i rozwój
lokalnego wytwarzania i produkcji.
Czasem lubię sobie wyobrażać,
że takie zjawisko jak ruch wytwórców
nie jest powrotem do rodzaju produkcji sprzed ery industrialnej.
Nie zrezygnujemy z posiadania samochodów i motocykli,
i sprzętów elektronicznych,
łatwego dostępu do pożywienia i tym podobnych,
po to, by wrócić do biedy, głodu i niedostatku.
Ale możemy pomyśleć o używaniu technologii,
które rozwinęliśmy na przestrzeni ostatnich 200 lat
po to, aby wrócić do produkcji na mniejszą skalę,
którą cechuje personalizacja i dostosowanie do potrzeb użytkownika
produkcja krótkoseryjna, i tym podobne.
Gdy cztery lata temu zacząłem spotykać się
z wieloma amerykańskimi wytwórcami.
Zauważyłem, że wykonywali próbki
dla dużych marek.
Dzisiaj obserwujemy, że wiele z tych zamówień,
które kiedyś byłyby wysyłane za granicę do masowej produkcji
jest teraz produkowanych tutaj, u lokalnych wytwórców.
Nadal wiele ludzi zleca produkcję za granicą.
Spowodowane jest to różnicą w cenie,
ale teraz widzimy, że ceny stają się bardziej konkurencyjne
niż wcześniej,
powiedzmy, 20 albo nawet 10 lat temu.
Zauważyliśmy również, że gospodarka staję się bardziej "na żądanie".
To był jeden z powodów, dla którego
zdecydowaliśmy skupić się na amerykańskich producentach.
Jak możesz zauważyć, szybkość wejścia na rynek
staje się coraz bardziej istotną kwestią w biznesie.
Maker's Row to internetowa giełda, która łączy amerykańskich producentów z designerami.
Przykładem tego jest Netflix.
Netflix udostępnia filmy
na żądanie.
Tak, aby można było mieć do nich natychmiastowy dostęp.
Ważne było dla nas nie tylko to, by posiadać bazę producentów
ale także, aby wykorzystać cały proces krok po kroku,
od koncepcji do finalnego produktu.
To jest tak proste, jak zamawianie pizzy.
Możesz śledzić cały ten proces,
widzieć jakich używają dodatków,
aż pizza trafi do pieca.
Powiedziałbym, że teraz jest najlepszy moment, jaki dotąd zaobserwowałem,
dla małych firm, aby stawiały na kreatywność.
Nie tylko pod względem dostępu do zasobów,
ale również przewagi konkurencyjnej i w aspektach społecznych.
Wierzę, że jest to renesans w mikroprodukcji
w środowisku miejskim.
Myślę, że jest to nowa generacja producentów,
którzy wykorzystują nowoczesne metody produkcji,
cyfrowe technologie, cięcie laserem, drukarki 3D, drukarki cyfrowe.
Wszystkie te technologie współdziałają razem,
by umożliwić małym wytwórcom lokalną produkcję.
Rickshaw Bagworks jest miejscową firmą krawiecką
mieszczącą się w San Francisco, w dzielnicy Dogpatch.
Codziennie szeroko otwieramy nasze drzwi
i zapraszamy ludzi, aby zobaczyli jak wygląda proces produkcji.
Uchylamy rąbka tajemnicy
pozwalając zobaczyć, jak to wygląda od środka.
Co interesujące, zauważcie, że w moim zespole,
wszystkie szwaczki pochodzą z Chin.
Chiński to główny język w naszej fabryce.
Okazało się, że tutaj, w San Francisco,
chińska społeczność dominuje w środowisku krawieckim.
Słowo Rickshaw (riksza) pochodzi z języka japońskiego
oznacza pojazd napędzany siłą ludzkich mięśni.
Nasz slogan brzmi: "Codziennie świeże torby", niczym chleb w piekarni.
A do przewożenia materiałów
wykorzystujemy wózki piekarnicze.
To jest coś na zupełnie inną skalę.
Ja nazywam to mikroprodukcją,
niektórzy nazywają to produkcją butikową.
Najpierw materiały trafiają do miejsca, gdzie będą cięte laserem,
tam są wycinane w odpowiednie kształty.
Przechodzą proces produkcji zgodny z zasadami lean manufacturing.
Produkty przetwarzane są sekwencyjnie,
bez przerwy,
przechodzą etap po etapie.
Mając własną fabrykę
możemy bardzo szybko przejść
od projektu, poprzez prototyp, aż do gotowego procesu produkcji.
Lokalne gospodarki i globalne łańcuchy dostaw mogą współistnieć.
Myślę, że te dwie rzeczy wcale wzajemnie się nie wykluczają.
Pewne rzeczy istnieją lokalnie,
inne istnieją wewnątrz globalnych łańcuchów dostaw.
Znajdziemy też hybrydy.
Mamy tutaj linię produkcyjną składającą się z komponentów
które wymagają dużego nakładu pracy, i produkowane są w Chinach,
ale składamy i przystosowujemy je
do potrzeb użytkownika tutaj,
więc jest to produkt hybrydowy.
Kiedyś w szkole mojego syna
zapytano w klasie
Co robi twój tata? Co robi twoja mama?
Mój syn odpowiedział: "Mój tata robi torby."
I natychmiast ktoś zapytał czy papierowe czy plastikowe.
W Stanach zjednoczonych jest to standardowe pytanie
przy kasie w supermarkecie.
Papier czy plastik?
Więc jestem facetem od toreb, ale ja robię inne torby,
inne niż papierowe czy plastikowe.
W Stanach Zjednoczonych mieliśmy grupę mechaników amatorów.
Wielu ludzi poświęcało dużo czasu, aby rozbierać samochody na części
i potem składać je na nowo.
Ta grupa ludzi istnieje nadal, ale funkcjonuje w innej formie.
Jeśli otworzysz maskę samochodu,
najczęściej zobaczysz plastikową obudowę silnika.
Trudno jest teraz zmodyfikować własny samochód.
Niektóre narzędzia, które dostarcza dziś
ruch wytwórców są analogiczne do tych,
które kiedyś oferowało oprogramowanie DTP lub wczesne oprogramowanie
umożliwiające ludziom zdalne publikowanie treści w internecie.
Byłoby nam bardzo trudno wrócić
do czasów TRS80 (komputer z 1977 r.) i przewidzieć powstanie Facebooka.
Nie możemy przewidzieć wszystkiego, co mogłoby się zdarzyć.
Ale ogólnie rzecz biorąc możemy przyjąć, że
zamiast mieć kilku wielkich przedsiębiorców
produkujących standardowe rzeczy, które znamy i których używamy,
będziemy mieć bardzo dużo ludzi robiących kilka tysięcy
albo tysiące tysięcy jakiś produktów,
które w pełni spełniają nasze oczekiwania.
Local Motors jest nowym producentem samochodów, który opiera swój projekt biznesowy na zasadzie otwartej współpracy i mikroprodukcji.
Nazywam się Damien, Damien Declercq.
Pracuje w Local Motors już 2 lata.
Zajmuję się pozyskiwaniem partnerów biznesowych dla naszej firmy.
Jedną z naszych misji jest współtworzenie.
Co oznacza, że nie zgadzamy się na standaryzację.
Robimy małe serie niszowych pojazdów,
które są dopasowane do potrzeb lokalnego rynku.
To głównie wyróżnia nas na tle dużych producentów samochodów.
Oni budują duże fabryki, aby masowo produkować
samochody tego samego typu.
Local Motors inaczej robi samochody.
Od projektu samochodu poprzez cały proces produkcji
wszystko jest zaprojektowane tak, aby było dochodowe na małą skalę.
Jeśli General Motors zaprojektowałby samochód
i sprzedałby tylko 5, 10 lub 20 tysięcy sztuk tego modelu,
to byłaby to dla nich katastrofa.
Ale jeśli Local Motors sprzeda taką samą ilość samochodów,
to nic się nie stanie, bo są przygotowani na to, aby w takiej sytuacji wyjść na zero.
W taki właśnie sposób blogerom udało się ograniczyć wpływ większości gazet i mediów.
Youtube zmienił sposób postrzegania i korzystania z telewizji.
To wszystko ma miejsce teraz.
To samo dzieje się również w produkcji.
Kiedy tworzymy projekt, to sprawa wygląda dość prosto.
Wszystko jest ogólnodostępne.
Możesz ściągnąć pliki CAD samochodu Rally Fighter.
Jeśli chcesz zbudować Rally Fighter we własnym garażu to,
to masz tam wszystko, czego potrzebujesz.
Ale dziś jeśli chcesz przyjść tutaj, aby zbudować swój Rally Fighter
w mikrofabryce,
płacisz za sprzęt, płacisz za naukę
i płacisz za dostęp do maszyn, aby zbudować samochód.
W ten sposób generujemy przychody potrzebne na utrzymanie firmy.
Na tę chwilę mamy jedną mikrofabrykę.
Właśnie w niej jesteśmy.
Planujemy otworzyć ich dużo więcej, około 100 w ciągu kolejnych 10 lat.
Planujemy również zwiększyć
liczbę samochodów, które produkujemy.
Bycie wytwórcą to nie tylko elektronika.
To dostrzeganie rzeczy, które nie działają tak, jak powinny
oraz uczenie się jak je poprawić.
Mam stary kurnik, który odziedziczyłem razem z domem.
Mamy 8 kur.
Nie jest on wystarczająco duży.
Jednym z problemów są
nasze częste podróże, kiedy to musimy zostawiać kury zamknięte.
Ale poza tym,
możesz zobaczyć, że jest to dość brudne miejsce
i nie jest zbyt dobrze zaprojektowane,
ponieważ kury siedząc na grzędzie
załatwiają się wprost do gniazda,
gdzie składają jaja.
Jest to wyraźnie zły projekt.
Jeśli spojrzysz na projekt
nowego kurnika, który teraz buduję,
to przede wszystkim zauważysz, że ma on dół wykonany z siatki/
Gdy kury siedzą na grzędzie,
to ich odchody po prostu spadają
przez siatkę tam na dół.
To rozwiązanie znacznie ułatwia czyszczenie.
Gniazda zostały wysunięte poza kurnik,
więc nie ma szans by kury
załatwiały się tam, gdzie składają jaja.
Jest też więcej innych szczegółów.
Mamy problemy ze szczurami.
Szczury bez problemu mogły przecisnąć się
przez siatkę o dużych oczkach.
Natomiast nie uda im się przecisnąć przez gęstszą siatkę.
Stąd małe zmiany. Umieściliśmy gęstszą siatkę kilka stóp pod ziemią
teraz szczury nie mogą się nawet podkopać.
Rozwiązujemy napotkane problemy.
Jest to rodzaj zaangażowanego projektowania, dzięki któremu
sprawiamy, że coś zadziała. To jest esencja wytwórstwa.
Nie chodzi tutaj o używanie elektroniki.
Milion przedsiębiorców było w stanie wymyślić
wiele bardzo efektywnych, a zarazem prostych rozwiązań,
dysponując ograniczonymi środkami.
W Stanach nazywają to duchem MacGyvera.
Jest to umiejętność wymyślania prowizorycznych rozwiązań
gdy nie masz nic poza
taśmą klejącą i szwajcarskim scyzorykiem.
Tony "TEMPT" Quan jest legendarnym artystą-graficiarzem tworzącym w Los Angeles.
W 2003 roku zdiagnozowano u niego stwardnienie boczne zanikowe, wyniszczającą chorobę, przez którą nie mógł się poruszać, oddychać ani mówić.
Ale jego umysł i kreatywny duch pozostały nienaruszone.
Musieliśmy znaleźć jakiś sposób, aby TEMPT mógł znów malować.
Porusza on tylko mięśniami gałek ocznych,
więc stworzyliśmy coś, co działa przy tych ograniczeniach.
EyeWriter to niskobudżetowe urządzenie stworzone własnoręcznie dzięki open source, które pozwala TEMPTowi malować poruszając oczami.
Po pierwsze będzie mógł mówić dzięki maszynie.
Po drugie będzie mógł dalej tworzyć swą sztukę.
Stworzyliśmy Eye Writer'a nie przekroczywszy 100 dolarów.
Dziś zrobiłem Eye Writer'a w klasie mojego dziewięcioletniego syna
i całkowity koszt tych sprzętów nie przekracza 100 dolarów.
Nie uważam,
że zmieni to przemysł medyczny w ciągu jednego dnia,
Ale jeśli zminimalizujesz koszty sprzedawanych towarów,
możesz sprawić, żeby rzeczy będą bardziej przystępne.
Dla mnie reprezentuje to "jugaadzki" charakter wytwórczego ducha.
"Jugaad" to hinduskie słowo, które oznacza improwizowane rozwiązanie
zrodzone z pomysłowości i sprytu.
W Indiach jest wielu ciekawych przedsiębiorców.
Jeden z nich nazywa się Mansukh Prajapati.
Właśnie on stworzył, moim zdaniem,
najbardziej ekologiczną lodówkę na świecie, wykonaną w całości z gliny.
Nie zużywa ona prądu i jest całkowicie biodegradowalna.
Utrzymuje świeżość owoców i warzyw przez pięć dni.
A kosztuje tylko 25 do 30 dolarów.
Więc ruch wytwórców,
rozwija się nie tylko w 50 stanach USA,
ale rozprzestrzenia się również w innych krajach.
W szczególności w Europie, głównie w zachodniej części,
którą dotknął kryzys.
Rządy w Europie, m.in. we Francji, Hiszpanii oraz we Włoszech
przyglądają się uważnie ruchowi wytwórców
i zaczynają wspierać, także finansowo, ten ruch.
Myślę, że reprezentuje on
wzrost znaczenia jednostki oraz władzę w rękach ludzi.
W takim przypadku możemy nazwać to rewolucją.
To musi doprowadzić do szokującej zmiany funkcjonowania gospodarki.
Jeśli jesteś czegoś świadkiem,
to jest ci bardzo, bardzo trudno spojrzeć na to z dystansem.
Przypuścimy, że cofniemy się o rok czy dwa,
spojrzysz na to z trochę innej, szerszej perspektywy.
Ale jeśli cofniesz się o 50 czy 500 lub nawet 5000 lat,
zobaczysz znaczniej więcej.
I to, co dziś widzimy,
to co możemy zobaczyć w ruchu wytwórców,
oraz może to, co widzieliśmy podczas rozwoju sieci,
w szczególności jej wczesnych fazach,
to to, że niewielka grupa ludzi może mieć bardzo duży wpływ.
Niekoniecznie potrzebujesz
największych światowych firm do pomocy.
Nie potrzebujesz dużego laboratorium.
Obecnie narzędzia umożliwiające
wprowadzanie zmian są w rękach zwykłych ludzi.
Wcześniej tak się stało z osobistymi komputerami,
potem także z siecią Web.
Wierzymy, że oddając właściwe, a zarazem potężne narzędzia
w ręce zwykłych ludzi, to oni zmienią nimi świat.
To dzieje się teraz w przemyśle,
który jest większy niż każda inna gałąź gospodarki.
Jeśli przeszłość to był tylko wstęp.
To niedługo nastąpią kolejne zmiany. Powstaną nowe branże, produkty i firmy,
ale również te istniejące będą ewaluować.
Patrzymy dzisiaj na te śmieszne rzeczy,
które wyłaniają się z ruchu wytwórców.
Na te zupełnie niepoważne, albo takie stworzone po prostu dla zabawy.
I możemy zadać pytanie, jakie są tego skutki.
Przypuszczam,
że w krótkiej perspektywie
skutki mogą być niewidoczne.
Może nigdzie one nie zaprowadzą
i będzie to tylko moda, która po chwili przeminie.
A co jeśli wcale nie? Na szczęście potrafimy przewidywać i wnioskować.
A co jeśli to wypali i stanie się nowym standardem?
I to jest ten rodzaj rzeczy,
których oczekujemy, na które liczymy,
których nasłuchujemy i staramy się je sobie wyobrazić.